kveðja (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

segja bless (við e-n)

hún kvaddi mig á útitröppunum

hann kveður gestina með handabandi

ég á eftir að kveðja

kveðja hvorki kóng né prest

fara burt án þess að kveðja eða láta nokkurn vita

þolfall

kveðja <hana> til

kalla (e-n) til sín

vegfarendur kvöddu til lögregluna

kveðja <hana> á sinn fund

forstjórinn hefur kvatt þrjá starfsmenn á sinn fund

kveðja <hann> í herinn

hann var skyndilega kvaddur í herinn

þágufall/eignarfall

kveðja sér hljóðs

biðja um þögn

hún kvaddi sér hljóðs og hélt litla ræðu

eignarfall

kveðja dyra

berja að dyrum, banka á hurðina

→ sjá: kveðjast sagnorð

Orðasvið og samstæður

kveðja

andlát

dauði

Samstæður