Yrða

kveðja

sagnorð
1
þolfall
segja bless (við e-n)
hún kvaddi mig á útitröppunum
hann kveður gestina með handabandi
ég á eftir að kveðja
kveðja hvorki kóng né prest
fara burt án þess að kveðja eða láta nokkurn vita
2
þolfall
kveðja <hana> til
kalla (e-n) til sín
vegfarendur kvöddu til lögregluna
kveðja <hana> á sinn fund
forstjórinn hefur kvatt þrjá starfsmenn á sinn fund
kveðja <hann> í herinn
hann var skyndilega kvaddur í herinn
3
þágufall/eignarfall
kveðja sér hljóðs
biðja um þögn
hún kvaddi sér hljóðs og hélt litla ræðu
4
eignarfall
kveðja dyra
berja að dyrum, banka á hurðina
→ sjá: kveðjast so
Orðasvið og samstæður
kveðja
andlát
dauði
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kveð
kvaddi
2.p.
kveður
kvaddir
3.p.
kveður
kvaddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kveðji
kveddi
2.p.
kveðjir
kveddir
3.p.
kveðji
kveddi
Nh.
kveðja
Sagnb.
kvatt
Lh. nt.
kveðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kveð
kveddu
kveðjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kveðurðu
kvaddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kveðjirðu
kveddirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvaddur
kvödd
kvatt
Þf.
kvaddan
kvadda
kvatt
Þgf.
kvöddum
kvaddri
kvöddu
Ef.
kvadds
kvaddrar
kvadds