kveina
sagnorð
væla af sársauka eða sorg
börnin kveinuðu af hungri
hún lýsti raunum sínum og stundi og kveinaði
kvarta og kveina
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kveina
kveinaði
önnur persóna
kveinar
kveinaðir
þriðja persóna
kveinar
kveinaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kveinum
kveinuðum
önnur persóna
kveinið
kveinuðuð
þriðja persóna
kveina
kveinuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kveini
kveinaði
önnur persóna
kveinir
kveinaðir
þriðja persóna
kveini
kveinaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kveinum
kveinuðum
önnur persóna
kveinið
kveinuðuð
þriðja persóna
kveini
kveinuðu
nafnháttur
kveina
sagnbót
kveinað
lýsingarháttur nútíðar
kveinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kveina
kveinaðu
kveinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kveinarðu
kveinaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kveiniði
kveinuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kveinirðu
kveinaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kveiniði
kveinuðuði