Yrða

kveina

sagnorð
væla af sársauka eða sorg
börnin kveinuðu af hungri
hún lýsti raunum sínum og stundi og kveinaði
kvarta og kveina
Orðasvið og samstæður
sársaukahljóð
kvörtun
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kveina
kveinaði
2.p.
kveinar
kveinaðir
3.p.
kveinar
kveinaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kveini
kveinaði
2.p.
kveinir
kveinaðir
3.p.
kveini
kveinaði
Nh.
kveina
Sagnb.
kveinað
Lh. nt.
kveinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kveina
kveinaðu
kveinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kveinarðu
kveinaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kveinirðu
kveinaðirðu