Yrða

stynja

sagnorð
gefa frá sér stunu, óáægju- eða þreytuhljóð
hún stundi af sársauka
þágufallstynja upp <orðunum>
segja orðin með erfiðismunum
hann gat varla stunið upp erindinu við mig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
andvarp / stuna
Samstæður
Orðasambönd
  • stynja við
  • stynja þungan
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
styn
stundi
önnur persóna
stynur
stundir
þriðja persóna
stynur
stundi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stynji
styndi
önnur persóna
stynjir
styndir
þriðja persóna
stynji
styndi
nafnháttur
stynja
sagnbót
stunið
lýsingarháttur nútíðar
stynjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
styn
styndu
stynjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stynurðu
stundirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stynjirðu
styndirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stuninn
stunin
stunið
þolfall
stuninn
stunda
stunið
þágufall
stundum
stuninni
stundu
eignarfall
stunins
stuninnar
stunins