látast1
sagnorðmiðmynd
láta sem (e-ð), gera sér e-ð upp, þykjast
börnin létust vera indjánar
hún lést vera sofandi
→ sjá: láta so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
læt
lét
2.p.
lætur
lést
3.p.
lætur
lét
Nútíð
Þátíð
1.p.
látum
létum
2.p.
látið
létuð
3.p.
láta
létu
Nútíð
Þátíð
1.p.
læst
lést
2.p.
læst
lést
3.p.
læst
lést
Nútíð
Þátíð
1.p.
látumst
létumst
2.p.
látist
létust
3.p.
látast
létust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
láti
léti
2.p.
látir
létir
3.p.
láti
léti
Nútíð
Þátíð
1.p.
látum
létum
2.p.
látið
létuð
3.p.
láti
létu
Nútíð
Þátíð
1.p.
látist
létist
2.p.
látist
létist
3.p.
látist
létist
Nútíð
Þátíð
1.p.
látumst
létumst
2.p.
látist
létust
3.p.
látist
létust
Nh.
láta
Sagnb.
látið
Lh. nt.
látandi
Nh.
látast
Sagnb.
látist
Lh. nt.
látandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lát
láttu
látið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
lástu
látist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
læturðu
léstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
látiði
létuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
látirðu
létirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
látiði
létuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
læstu
léstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
látistu
létistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
látinn
látin
látið
Þf.
látinn
látna
látið
Þgf.
látnum
látinni
látnu
Ef.
látins
látinnar
látins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
látnir
látnar
látin
Þf.
látna
látnar
látin
Þgf.
látnum
látnum
látnum
Ef.
látinna
látinna
látinna