deyja
sagnorð
1
látast, týna lífinu
hann fékk hjartaslag og dó
deyja af slysförum
hann dó ungur að aldri af slysförum
deyja af sárum sínum
deyja drottni sínum
deyja
listamaðurinn dó drottni sínum allslaus í Kaupmannahöfn
deyja úr <lungnabólgu>
hún dó úr krabbameini fyrir fimm árum
vera að deyja úr <þreytu>
allir voru að deyja úr hlátri yfir grínþættinum
2
sofna út af vegna drykkju
hann drakk mest allra í samkvæminu og dó að lokum
3
deyja + út
a
<tónarnir> deyja út
tónarnir hljóðna smám saman
maðurinn fjarlægðist og skóhljóðið dó hægt út
b
tegundin verður útdauð, hættir að vera til
<fuglategundin> deyr út
geirfuglinn dó út á 19. öld
deyja ekki ráðalaus
finna eitthvert úrræði
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dey
dó
2.p.
deyrð
dóst
3.p.
deyr
dó
Nútíð
Þátíð
1.p.
deyjum
dóum
2.p.
deyið
dóuð
3.p.
deyja
dóu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
deyi
dæi
2.p.
deyir
dæir
3.p.
deyi
dæi
Nútíð
Þátíð
1.p.
deyjum
dæjum
2.p.
deyið
dæjuð
3.p.
deyi
dæju
Nh.
deyja
Sagnb.
dáið
Lh. nt.
deyjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dey
deyðu
deyið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyrðu
dóstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyiði
dóuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyirðu
dæirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyiði
dæjuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dáinn
dáin
dáið
Þf.
dáinn
dána
dáið
Þgf.
dánum
dáinni
dánu
Ef.
dáins
dáinnar
dáins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dánir
dánar
dáin
Þf.
dána
dánar
dáin
Þgf.
dánum
dánum
dánum
Ef.
dáinna
dáinna
dáinna