Yrða

deyja

sagnorð
1
látast, týna lífinu
hann fékk hjartaslag og dó
deyja af slysförum
hann dó ungur að aldri af slysförum
deyja af sárum sínum
deyja drottni sínum
deyja
listamaðurinn dó drottni sínum allslaus í Kaupmannahöfn
deyja úr <lungnabólgu>
hún dó úr krabbameini fyrir fimm árum
vera að deyja úr <þreytu>
allir voru að deyja úr hlátri yfir grínþættinum
2
sofna út af vegna drykkju
hann drakk mest allra í samkvæminu og dó að lokum
3
deyja + út
a
<tónarnir> deyja út
tónarnir hljóðna smám saman
maðurinn fjarlægðist og skóhljóðið dó hægt út
b
tegundin verður útdauð, hættir að vera til
<fuglategundin> deyr út
geirfuglinn dó út á 19. öld
deyja ekki ráðalaus
finna eitthvert úrræði
→ sjá: dáinn lo, deyjandi lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • deyja af barni
  • deyja af barnsför
  • deyja af barnsförum
  • deyja af barnsneyð
  • deyja af barnsæng
  • deyja af elli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dey
2.p.
deyrð
dóst
3.p.
deyr
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
deyi
dæi
2.p.
deyir
dæir
3.p.
deyi
dæi
Nh.
deyja
Sagnb.
dáið
Lh. nt.
deyjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dey
deyðu
deyið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyrðu
dóstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
deyirðu
dæirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dáinn
dáin
dáið
Þf.
dáinn
dána
dáið
Þgf.
dánum
dáinni
dánu
Ef.
dáins
dáinnar
dáins