Yrða

deyja

sagnorð
1
látast, týna lífinu
hann fékk hjartaslag og dó
deyja af slysförum
hann dó ungur að aldri af slysförum
deyja af sárum sínum
deyja drottni sínum
deyja
listamaðurinn dó drottni sínum allslaus í Kaupmannahöfn
deyja úr <lungnabólgu>
hún dó úr krabbameini fyrir fimm árum
vera að deyja úr <þreytu>
allir voru að deyja úr hlátri yfir grínþættinum
2
sofna út af vegna drykkju
hann drakk mest allra í samkvæminu og dó að lokum
3
deyja + út
a
<tónarnir> deyja út
tónarnir hljóðna smám saman
maðurinn fjarlægðist og skóhljóðið dó hægt út
b
tegundin verður útdauð, hættir að vera til
<fuglategundin> deyr út
geirfuglinn dó út á 19. öld
deyja ekki ráðalaus
finna eitthvert úrræði
→ sjá: dáinn lýsingarorð, deyjandi lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
andlát
dauði
Samstæður
Orðasambönd
  • deyja af barni
  • deyja af barnsför
  • deyja af barnsförum
  • deyja af barnsneyð
  • deyja af barnsæng
  • deyja af elli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dey
dó
önnur persóna
deyrð
dóst
þriðja persóna
deyr
dó
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
deyi
dæi
önnur persóna
deyir
dæir
þriðja persóna
deyi
dæi
nafnháttur
deyja
sagnbót
dáið
lýsingarháttur nútíðar
deyjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dey
deyðu
deyið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
deyrðu
dóstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
deyirðu
dæirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dáinn
dáin
dáið
þolfall
dáinn
dána
dáið
þágufall
dánum
dáinni
dánu
eignarfall
dáins
dáinnar
dáins