Yrða

hálærður

lýsingarorðhá-lærður
sem hefur aflað sér mikillar menntunar, vel menntaður
hún var hálærður fræðimaður
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
lærdómur
menntun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera hálærður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálærður
hálærð
hálært
Þf.
hálærðan
hálærða
hálært
Þgf.
hálærðum
hálærðri
hálærðu
Ef.
hálærðs
hálærðrar
hálærðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálærðari
hálærðari
hálærðara
Þf.
hálærðari
hálærðari
hálærðara
Þgf.
hálærðari
hálærðari
hálærðara
Ef.
hálærðari
hálærðari
hálærðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hálærðastur
hálærðust
hálærðast
Þf.
hálærðastan
hálærðasta
hálærðast
Þgf.
hálærðustum
hálærðastri
hálærðustu
Ef.
hálærðasts
hálærðastrar
hálærðasts