lítast
sagnorð miðmynd þágufall
hafa vissa skoðun (á e-u) eða tilfinningu (fyrir e-u)
lítast <vel> á <þetta>
mér líst vel á nýja sófann þinn
henni leist ágætlega á hugmyndina
þeim leist ekki á að fara út í þetta óveður
lítast ekki á blikuna
vera órór, uggandi
→ sjá: líta sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líst
leist
önnur persóna
líst
leist
þriðja persóna
líst
leist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lítumst
litumst
önnur persóna
lítist
litust
þriðja persóna
lítast
litust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lítist
litist
önnur persóna
lítist
litist
þriðja persóna
lítist
litist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lítumst
litumst
önnur persóna
lítist
litust
þriðja persóna
lítist
litust
nafnháttur
lítast
sagnbót
litist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lístu
—
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líst
leist
önnur persóna
líst
leist
þriðja persóna
líst
leist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líst
leist
önnur persóna
líst
leist
þriðja persóna
líst
leist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lítist
litist
önnur persóna
lítist
litist
þriðja persóna
lítist
litist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lítist
litist
önnur persóna
lítist
litist
þriðja persóna
lítist
litist