latur
lýsingarorð
sem hefur lítið framtak, sem nennir ekki að gera hluti
hún var löt og nennti ekki í skólann
hann var of latur til að búa til mat
vera latur að <skrifa bréf>
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
leti
Orðasambönd
- andlega latur
- lats manns byrði
- vera latur
- vera latur í spori
- vera latur úr rúmi
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latur
löt
latt
Þf.
latan
lata
latt
Þgf.
lötum
latri
lötu
Ef.
lats
latrar
lats
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latir
latar
löt
Þf.
lata
latar
löt
Þgf.
lötum
lötum
lötum
Ef.
latra
latra
latra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lati
lata
lata
Þf.
lata
lötu
lata
Þgf.
lata
lötu
lata
Ef.
lata
lötu
lata
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lötu
lötu
lötu
Þf.
lötu
lötu
lötu
Þgf.
lötu
lötu
lötu
Ef.
lötu
lötu
lötu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latari
latari
latara
Þf.
latari
latari
latara
Þgf.
latari
latari
latara
Ef.
latari
latari
latara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latari
latari
latari
Þf.
latari
latari
latari
Þgf.
latari
latari
latari
Ef.
latari
latari
latari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latastur
lötust
latast
Þf.
latastan
latasta
latast
Þgf.
lötustum
latastri
lötustu
Ef.
latasts
latastrar
latasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latastir
latastar
lötust
Þf.
latasta
latastar
lötust
Þgf.
lötustum
lötustum
lötustum
Ef.
latastra
latastra
latastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
latasti
latasta
latasta
Þf.
latasta
lötustu
latasta
Þgf.
latasta
lötustu
latasta
Ef.
latasta
lötustu
latasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lötustu
lötustu
lötustu
Þf.
lötustu
lötustu
lötustu
Þgf.
lötustu
lötustu
lötustu
Ef.
lötustu
lötustu
lötustu