leið
nafnorðkvenkyn
1
braut, vegur eða slóð sem farin er
eiga leið <þangað>
fara sem leið liggur <út með firðinum>
leggja lykkju á leið sína
leiðir skilur
vera á leið/leiðinni <þangað>
<komast> alla leið
<hitta hana> á leiðinni
<bærinn> er úr leið
2
aðferð, háttur; úrræði, lausn
það er engin leið að <breyta þessu>
fara leiðar sinnar
fara þangað sem maður ætlar sér
fara sínar eigin leiðir
vera sjálfstæður
koma <miklu; litlu> til leiðar
fá miklu áorkað
láta <allar áhyggjur> lönd og leið
hugsa ekki um þær
leggja leið sína <til Íslands>
fara þangað
vera komin <fimm mánuði> á leið
hafa gengið með barn í fimm mánuði
það gefur auga leið
það er sjálfsagt, augljóst mál
<svara> á þá leið að <það sé alveg mögulegt>
svara þannig að það sé mögulegt
<snúa> heim á leið
halda heimleiðis
<kaupa í matinn> í leiðinni
gera sér ekki sérstaka ferð til þess
<þeir> mættust á miðri leið
þeir mættust miðja vegu
<ég tók mynd> um leið og <fuglinn kom í ljós>
ég gerði það strax og hann birtist
Orðasvið og samstæður
aðferð
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
leið
leiðin
Þf.
leið
leiðina
Þgf.
leið
leiðinni
Ef.
leiðar
leiðarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
leiðir
leiðirnar
Þf.
leiðir
leiðirnar
Þgf.
leiðum
leiðunum
Ef.
leiða
leiðanna