Yrða

leiða

sagnorð þolfall
1
halda í hönd (e-s); fylgja (e-m) eitthvert
hann leiddi son sinn yfir götuna
listfræðingurinn leiddi gestina um málverkasafnið
maðurinn var leiddur burt í handjárnum
2
flytja (e-ð) í leiðslu eða röri
vatn er leitt í öll hús
3
hafa rafleiðni, hitaleiðni o.þ.h.
þetta efni leiðir ekki rafmagn
4
leiða <þetta> í ljós
sýna fram á, uppgötva þetta
læknisrannsóknin leiddi í ljós hjartagalla
þágufall/þolfallleiða <henni> <þetta> fyrir sjónir
sýna henni fram á þetta, láta hana skilja það
5
leiða + af
af <því> leiðir
þess vegna, ergó
vegurinn er vondur, af því leiðir fækkun á ferðamönnum
leiða <þetta> af sér
hafa þessa afleiðingu
<þetta> leiðir af sjálfu sér
þetta er augljós afleiðing
6
leiða + hjá
leiða <rifrildið> hjá sér
láta það ekki snerta sig
hann reyndi að leiða hjá sér kalt viðmót hennar
7
leiða + til
<þetta> leiðir til <ósættis>
þetta hefur ósætti í för með sér, ósætti er afleiðing þessa
smásjáin leiddi til mikilla framfara í læknisfræði
→ sjá: leiðast2 sagnorð, leiðandi lýsingarorð, leiddur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leiði
leiddi
önnur persóna
leiðir
leiddir
þriðja persóna
leiðir
leiddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leiði
leiddi
önnur persóna
leiðir
leiddir
þriðja persóna
leiði
leiddi
nafnháttur
leiða
sagnbót
leitt
lýsingarháttur nútíðar
leiðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
leið
leiddu
leiðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leiðirðu
leiddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leiðirðu
leiddirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
leiðir
leiddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
leiði
leiddi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
leiddur
leidd
leitt
þolfall
leiddan
leidda
leitt
þágufall
leiddum
leiddri
leiddu
eignarfall
leidds
leiddrar
leidds