málsbætur
nafnorðkvenkynftmáls-bætur
eitthvað sem bætir málstað, afsökun
hann hefur engar málsbætur
eiga sér málsbætur
hafa <ýmislegt> sér til málsbóta
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
málsbót
málsbótin
Þf.
málsbót
málsbótina
Þgf.
málsbót
málsbótinni
Ef.
málsbótar
málsbótarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
málsbætur
málsbæturnar
Þf.
málsbætur
málsbæturnar
Þgf.
málsbótum
málsbótunum
Ef.
málsbóta
málsbótanna