réttlæting
nafnorð kvenkyn rétt-læting
það að verja (fyrir sjálfum sér) hugsanir, verknað eða aðgerðaleysi
réttlæting á <gerðum hans>
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
réttlæting
réttlætingin
þolfall
réttlætingu
réttlætinguna
þágufall
réttlætingu
réttlætingunni
eignarfall
réttlætingar
réttlætingarinnar