Yrða

mát2

nafnorð hvorugkyn
e-ð sem gefur öðru lögun, mót, form
það þarf að taka mát af tönnunum
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
mát
mátið
þolfall
mát
mátið
þágufall
máti
mátinu
eignarfall
máts
mátsins