Yrða

máttlaus

lýsingarorð mátt-laus
1
sem hefur engan mátt, sem getur ekki hreyft sig, lamaður
fætur hans eru máttlausir eftir slysið
2
slappur, kraftlaus, duglaus
þeir urðu máttlausir af ótta
3
aumur, kraftlaus
hann gerði máttlausa tilraun til að ná bréfinu af henni
andmæli þeirra eru heldur máttlaus vegna skorts á rökum
hlæja sig máttlausan
hlæja mikið og lengi
verða máttlaus í hnjáliðunum/hnjánum (af hrifningu)
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
þrekleysi / kraftleysi
Orðasambönd
  • éta sig máttlausan
  • hlæja sig máttlausan
  • vera máttlaus
  • vera máttlaus af hungri
  • verða máttlaus
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
máttlaus
máttlaus
máttlaust
þolfall
máttlausan
máttlausa
máttlaust
þágufall
máttlausum
máttlausri
máttlausu
eignarfall
máttlauss
máttlausrar
máttlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
máttlausari
máttlausari
máttlausara
þolfall
máttlausari
máttlausari
máttlausara
þágufall
máttlausari
máttlausari
máttlausara
eignarfall
máttlausari
máttlausari
máttlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
máttlausastur
máttlausust
máttlausast
þolfall
máttlausastan
máttlausasta
máttlausast
þágufall
máttlausustum
máttlausastri
máttlausustu
eignarfall
máttlausasts
máttlausastrar
máttlausasts