Yrða

máttlaus

lýsingarorðmátt-laus
1
sem hefur engan mátt, sem getur ekki hreyft sig, lamaður
fætur hans eru máttlausir eftir slysið
2
slappur, kraftlaus, duglaus
þeir urðu máttlausir af ótta
3
aumur, kraftlaus
hann gerði máttlausa tilraun til að ná bréfinu af henni
andmæli þeirra eru heldur máttlaus vegna skorts á rökum
hlæja sig máttlausan
hlæja mikið og lengi
verða máttlaus í hnjáliðunum/hnjánum (af hrifningu)
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
máttleysi
þrekleysi / kraftleysi
hreystileysi
vélarafl
Samstæður
Orðasambönd
  • éta sig máttlausan
  • hlæja sig máttlausan
  • vera máttlaus
  • vera máttlaus af hungri
  • verða máttlaus
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
máttlaus
máttlaus
máttlaust
Þf.
máttlausan
máttlausa
máttlaust
Þgf.
máttlausum
máttlausri
máttlausu
Ef.
máttlauss
máttlausrar
máttlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
máttlausari
máttlausari
máttlausara
Þf.
máttlausari
máttlausari
máttlausara
Þgf.
máttlausari
máttlausari
máttlausara
Ef.
máttlausari
máttlausari
máttlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
máttlausastur
máttlausust
máttlausast
Þf.
máttlausastan
máttlausasta
máttlausast
Þgf.
máttlausustum
máttlausastri
máttlausustu
Ef.
máttlausasts
máttlausastrar
máttlausasts