Yrða

dofinn

lýsingarorð
1
tilfinningalaus eða tilfinningalítill, t.d. af kulda
fæturnir á mér voru orðnir dofnir í skónum
2
daufur og áhugalaus, sljór, t.d. vegna þreytu eða erfiðleika
hún var dofin af sorg
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
sljóleiki
Samstæður
Orðasambönd
  • vera andlega dofinn
  • vera dofinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dofinn
dofin
dofið
Þf.
dofinn
dofna
dofið
Þgf.
dofnum
dofinni
dofnu
Ef.
dofins
dofinnar
dofins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dofnari
dofnari
dofnara
Þf.
dofnari
dofnari
dofnara
Þgf.
dofnari
dofnari
dofnara
Ef.
dofnari
dofnari
dofnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dofnastur
dofnust
dofnast
Þf.
dofnastan
dofnasta
dofnast
Þgf.
dofnustum
dofnastri
dofnustu
Ef.
dofnasts
dofnastrar
dofnasts