Yrða

dofinn

lýsingarorð
1
tilfinningalaus eða tilfinningalítill, t.d. af kulda
fæturnir á mér voru orðnir dofnir í skónum
2
daufur og áhugalaus, sljór, t.d. vegna þreytu eða erfiðleika
hún var dofin af sorg
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
sljóleiki
Samstæður
Orðasambönd
  • vera andlega dofinn
  • vera dofinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dofinn
dofin
dofið
þolfall
dofinn
dofna
dofið
þágufall
dofnum
dofinni
dofnu
eignarfall
dofins
dofinnar
dofins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dofnari
dofnari
dofnara
þolfall
dofnari
dofnari
dofnara
þágufall
dofnari
dofnari
dofnara
eignarfall
dofnari
dofnari
dofnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dofnastur
dofnust
dofnast
þolfall
dofnastan
dofnasta
dofnast
þágufall
dofnustum
dofnastri
dofnustu
eignarfall
dofnasts
dofnastrar
dofnasts