Yrða

veikbyggður

lýsingarorðveik-byggður
1
persóna
sem vantar styrk í líkamsvöxtinn, beinasmár
hann var grannur og veikbyggður maður
2
ekki sterklega smíðaður
veikbyggðir pallarnir hrundu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
líkamsástand
hreystileysi
Samstæður
Orðasambönd
  • hið veikbyggða kyn
  • vera veikbyggður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikbyggður
veikbyggð
veikbyggt
Þf.
veikbyggðan
veikbyggða
veikbyggt
Þgf.
veikbyggðum
veikbyggðri
veikbyggðu
Ef.
veikbyggðs
veikbyggðrar
veikbyggðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikbyggðari
veikbyggðari
veikbyggðara
Þf.
veikbyggðari
veikbyggðari
veikbyggðara
Þgf.
veikbyggðari
veikbyggðari
veikbyggðara
Ef.
veikbyggðari
veikbyggðari
veikbyggðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikbyggðastur
veikbyggðust
veikbyggðast
Þf.
veikbyggðastan
veikbyggðasta
veikbyggðast
Þgf.
veikbyggðustum
veikbyggðastri
veikbyggðustu
Ef.
veikbyggðasts
veikbyggðastrar
veikbyggðasts