mæða
nafnorðkvenkyn
1
erfiðleikar
hann hefur loksins fengið hvíldina eftir mæðu þessa heims
<þetta tókst loks> eftir langa mæðu
2
dapurleiki, hugarangur, hugraun
<henni> til mikillar mæðu <bilaði tölvan>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mæða
mæðan
Þf.
mæðu
mæðuna
Þgf.
mæðu
mæðunni
Ef.
mæðu
mæðunnar