mæla2
sagnorð
1
þolfall
tala einhver orð, segja (e-ð)
góðan dag, mælti hún
hann mælti til hennar nokkur orð
að svo mæltu
eftir að hafa sagt það
hún gekk burt að svo mæltu
mæla af munni fram
tala óundirbúið, blaðalaust
mega vart mæla
geta varla talað (t.d. fyrir geðshræringu)
mæla ekki orð frá munni/vörum
segja ekkert
mæla sér mót
ákveða stefnumót
við mæltum okkur mót við gosbrunninn
mæla svo fyrir (um)
fyrirskipa þannig
hann mælti svo fyrir að lík hans yrði brennt
þú hefur lög að mæla
þú talar viturlega, þú hefur rétt fyrir þér
2
það mælir <margt> á móti <þessu>
það eru mörg rök gegn þessu
það mælir ýmislegt á móti því að nota svefnlyf
það mælir <ekkert> gegn <þessu>
það eru engin rök gegn þessu
3
mæla með <þessu>
veita þessu meðmæli sín
ég get sannarlega mælt með þessum veitingastað
hún mælir með að við lesum reglugerðina
það var eins og við manninn mælt
það gerðist samstundis (að ...)
það var eins og við manninn mælt að salurinn fylltist af fólki
→ sjá: mælast1 so