móka
sagnorð
liggja í doðakenndum svefni, milli svefns og vöku
sjúlkingurinn liggur og mókir
hún mókti í sólbaði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mókimóka
móktimókaði
önnur persóna
mókirmókar
móktirmókaðir
þriðja persóna
mókirmókar
móktimókaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mókum
móktummókuðum
önnur persóna
mókið
móktuðmókuðuð
þriðja persóna
móka
móktumókuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
móki
móktimókaði
önnur persóna
mókir
móktirmókaðir
þriðja persóna
móki
móktimókaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mókum
móktummókuðum
önnur persóna
mókið
móktuðmókuðuð
þriðja persóna
móki
móktumókuðu
nafnháttur
móka
sagnbót
mókt
sagnbót
mókað
lýsingarháttur nútíðar
mókandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mókmóka
móktumókaðu
mókið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mókirðumókarðu
móktirðumókaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mókiði
móktuðimókuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mókirðu
móktirðumókaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mókiði
móktuðimókuðuði