Yrða

manngengur

lýsingarorðmann-gengur
sem maður getur staðið uppréttur í
kjallarinn er svo lágur að hann er varla manngengur
það er manngengt <í hellinum>
Orðasvið
ísstyrkur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
manngengur
manngeng
manngengt
Þf.
manngengan
manngenga
manngengt
Þgf.
manngengum
manngengri
manngengu
Ef.
manngengs
manngengrar
manngengs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
manngengari
manngengari
manngengara
Þf.
manngengari
manngengari
manngengara
Þgf.
manngengari
manngengari
manngengara
Ef.
manngengari
manngengari
manngengara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
manngengastur
manngengust
manngengast
Þf.
manngengastan
manngengasta
manngengast
Þgf.
manngengustum
manngengastri
manngengustu
Ef.
manngengasts
manngengastrar
manngengasts