meinlæti
nafnorðhvorugkynmein-læti
það að beita sjálfan sig aga og jafnvel þjáningum, t.d. með því að svelta sig
hún er lítið fyrir föstur og annað meinlæti
Orðasvið og samstæður
meinlæti
- meinlætalifnaður
- , meinlætalíf
- , meinlætamaður
- , meinlátur
- , meinlætari
- , meinlætasamur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
meinlæti
meinlætið
Þf.
meinlæti
meinlætið
Þgf.
meinlæti
meinlætinu
Ef.
meinlætis
meinlætisins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
meinlæti
meinlætin
Þf.
meinlæti
meinlætin
Þgf.
meinlátum
meinlátunum
Ef.
meinláta
meinlátanna