meinyrtur
lýsingarorðmein-yrtur
sem talar af nöpru háði
hann er oft meinyrtur í skáldskap sínum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hæðni / kaldhæðni
Samstæður
- stórorður
- , kjarnyrtur
- , dómharður
- , fyndinn
- , orðvondur
- , ódæll
Orðasambönd
- vera meinyrtur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtur
meinyrt
meinyrt
Þf.
meinyrtan
meinyrta
meinyrt
Þgf.
meinyrtum
meinyrtri
meinyrtu
Ef.
meinyrts
meinyrtrar
meinyrts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtir
meinyrtar
meinyrt
Þf.
meinyrta
meinyrtar
meinyrt
Þgf.
meinyrtum
meinyrtum
meinyrtum
Ef.
meinyrtra
meinyrtra
meinyrtra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrti
meinyrta
meinyrta
Þf.
meinyrta
meinyrtu
meinyrta
Þgf.
meinyrta
meinyrtu
meinyrta
Ef.
meinyrta
meinyrtu
meinyrta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtu
meinyrtu
meinyrtu
Þf.
meinyrtu
meinyrtu
meinyrtu
Þgf.
meinyrtu
meinyrtu
meinyrtu
Ef.
meinyrtu
meinyrtu
meinyrtu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtara
Þf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtara
Þgf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtara
Ef.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtari
Þf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtari
Þgf.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtari
Ef.
meinyrtari
meinyrtari
meinyrtari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtastur
meinyrtust
meinyrtast
Þf.
meinyrtastan
meinyrtasta
meinyrtast
Þgf.
meinyrtustum
meinyrtastri
meinyrtustu
Ef.
meinyrtasts
meinyrtastrar
meinyrtasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtastir
meinyrtastar
meinyrtust
Þf.
meinyrtasta
meinyrtastar
meinyrtust
Þgf.
meinyrtustum
meinyrtustum
meinyrtustum
Ef.
meinyrtastra
meinyrtastra
meinyrtastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtasti
meinyrtasta
meinyrtasta
Þf.
meinyrtasta
meinyrtustu
meinyrtasta
Þgf.
meinyrtasta
meinyrtustu
meinyrtasta
Ef.
meinyrtasta
meinyrtustu
meinyrtasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
meinyrtustu
meinyrtustu
meinyrtustu
Þf.
meinyrtustu
meinyrtustu
meinyrtustu
Þgf.
meinyrtustu
meinyrtustu
meinyrtustu
Ef.
meinyrtustu
meinyrtustu
meinyrtustu