Yrða

vaka

nafnorðkvenkyn
1
það að vaka
hún þolir ekki langar vökur
halda vöku fyrir <honum>
2
gamalt
tíminn frá því kveikt er þar til háttað er, kvöldvaka
3
varðtími, tíminn milli vaktaskipta
halda vöku sinni
vera með fulla athygli
Orðasvið og samstæður
vaka
vakt
bænagjörð
mannamót / mannfagnaður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vaka
vakan
Þf.
vöku
vökuna
Þgf.
vöku
vökunni
Ef.
vöku
vökunnar