Yrða

minna

sagnorð
1
minna <hana> á <þetta>
gera henni viðvart um þetta, láta hana muna þetta
þetta minnir okkur á að hafa útidyrnar læstar
hann minnti mig á afmælisveisluna næsta dag
ég vil minna á fundinn klukkan 10
2
líkjast (e-u), kalla fram minningu (um e-ð)
lögun hússins minnir á tjald
3
þolfall
<mig> minnir <þetta>
ég held að ég muni þetta
mig minnir að ég hafi keypt þetta í Frakklandi
hana minnti að þessi veitingastaður væri dýr
→ sjá: minnast2 so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minnir
minntir
3.p.
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minnir
minntir
3.p.
minni
minnti
Nh.
minna
Sagnb.
minnt
Lh. nt.
minnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
minn
minntu
minnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnirðu
minntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnirðu
minntirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnir
minnti
2.p.
minnir
minnti
3.p.
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minni
minnti
3.p.
minni
minnti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
minntur
minnt
minnt
Þf.
minntan
minnta
minnt
Þgf.
minntum
minntri
minntu
Ef.
minnts
minntrar
minnts