Yrða

minna

sagnorð
1
minna <hana> á <þetta>
gera henni viðvart um þetta, láta hana muna þetta
þetta minnir okkur á að hafa útidyrnar læstar
hann minnti mig á afmælisveisluna næsta dag
ég vil minna á fundinn klukkan 10
2
líkjast (e-u), kalla fram minningu (um e-ð)
lögun hússins minnir á tjald
3
þolfall
<mig> minnir <þetta>
ég held að ég muni þetta
mig minnir að ég hafi keypt þetta í Frakklandi
hana minnti að þessi veitingastaður væri dýr
→ sjá: minnast2 sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minni
minnti
önnur persóna
minnir
minntir
þriðja persóna
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minni
minnti
önnur persóna
minnir
minntir
þriðja persóna
minni
minnti
nafnháttur
minna
sagnbót
minnt
lýsingarháttur nútíðar
minnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
minn
minntu
minnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
minnirðu
minntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
minnirðu
minntirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minnir
minnti
önnur persóna
minnir
minnti
þriðja persóna
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minni
minnti
önnur persóna
minni
minnti
þriðja persóna
minni
minnti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
minntur
minnt
minnt
þolfall
minntan
minnta
minnt
þágufall
minntum
minntri
minntu
eignarfall
minnts
minntrar
minnts