Yrða

minnast2

sagnorðmiðmyndeignarfall
kalla fram minningar um (e-ð)
hann minntist æskuáranna í sveitinni
við minntumst gamla forstöðumannsins í veislunni
minnast þess ekki
muna það ekki
hún minnist þess ekki að hafa ekið of hratt
vel á minnst
→ sjá: vel á minnst ao
→ sjá: minna so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minnir
minntir
3.p.
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minnir
minntir
3.p.
minni
minnti
Nh.
minna
Sagnb.
minnt
Lh. nt.
minnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
minn
minntu
minnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnirðu
minntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnirðu
minntirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnir
minnti
2.p.
minnir
minnti
3.p.
minnir
minnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minni
minnti
2.p.
minni
minnti
3.p.
minni
minnti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
minntur
minnt
minnt
Þf.
minntan
minnta
minnt
Þgf.
minntum
minntri
minntu
Ef.
minnts
minntrar
minnts