morkna
sagnorð
fúna í sundur af sliti eða elli
skjölin hafa morknað og molnað
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
morkna
morknaði
önnur persóna
morknar
morknaðir
þriðja persóna
morknar
morknaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
morknum
morknuðum
önnur persóna
morknið
morknuðuð
þriðja persóna
morkna
morknuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
morkni
morknaði
önnur persóna
morknir
morknaðir
þriðja persóna
morkni
morknaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
morknum
morknuðum
önnur persóna
morknið
morknuðuð
þriðja persóna
morkni
morknuðu
nafnháttur
morkna
sagnbót
morknað
lýsingarháttur nútíðar
morknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
morkna
morknaðu
morknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
morknarðu
morknaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
morkniði
morknuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
morknirðu
morknaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
morkniði
morknuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
morknaður
morknuð
morknað
þolfall
morknaðan
morknaða
morknað
þágufall
morknuðum
morknaðri
morknuðu
eignarfall
morknaðs
morknaðrar
morknaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
morknaðir
morknaðar
morknuð
þolfall
morknaða
morknaðar
morknuð
þágufall
morknuðum
morknuðum
morknuðum
eignarfall
morknaðra
morknaðra
morknaðra