Yrða

ofanverður

lýsingarorð ofan-verður
1
sem varðar efri hluta e-s
hún er með verki í ofanverðu bakinu
2
sem varðar síðari hluta tímabils
kvæðið er frá ofanverðri 19. öld
→ sjá: öndverður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • að ofanverðu
  • frá ofanverðu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofanverður
ofanverð
ofanvert
þolfall
ofanverðan
ofanverða
ofanvert
þágufall
ofanverðum
ofanverðri
ofanverðu
eignarfall
ofanverðs
ofanverðrar
ofanverðs