ofbjóða
sagnorð of-bjóða
1
nefnifallþágufall
vera hneykslaður (á e-u)
mörgum ofbauð óhófið hjá hinu opinbera
honum ofbuðu glæpir kaþólsku kirkjunnar
2
þágufall
ganga fram af (e-m), leggja of mikið á (e-n)
hann ofbýður sjálfum sér með mikilli vinnu
Orðasambönd
Orðasambönd
- ofbjóða sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbýð
ofbauð
önnur persóna
ofbýður
ofbauðst
þriðja persóna
ofbýður
ofbauð
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbjóðum
ofbuðum
önnur persóna
ofbjóðið
ofbuðuð
þriðja persóna
ofbjóða
ofbuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbjóði
ofbyði
önnur persóna
ofbjóðir
ofbyðir
þriðja persóna
ofbjóði
ofbyði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbjóðum
ofbyðum
önnur persóna
ofbjóðið
ofbyðuð
þriðja persóna
ofbjóði
ofbyðu
nafnháttur
ofbjóða
sagnbót
ofboðið
lýsingarháttur nútíðar
ofbjóðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ofbjóð
ofbjóddu
ofbjóðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofbýðurðu
ofbauðstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofbjóðiði
ofbuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofbjóðirðu
ofbyðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofbjóðiði
ofbyðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbýður
ofbauð
önnur persóna
ofbýður
ofbauð
þriðja persóna
ofbýður
ofbauð
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbýður
ofbauð
önnur persóna
ofbýður
ofbauð
þriðja persóna
ofbýður
ofbauð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbjóði
ofbyði
önnur persóna
ofbjóði
ofbyði
þriðja persóna
ofbjóði
ofbyði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofbjóði
ofbyði
önnur persóna
ofbjóði
ofbyði
þriðja persóna
ofbjóði
ofbyði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofboðinn
ofboðin
ofboðið
þolfall
ofboðinn
ofboðna
ofboðið
þágufall
ofboðnum
ofboðinni
ofboðnu
eignarfall
ofboðins
ofboðinnar
ofboðins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofboðnir
ofboðnar
ofboðin
þolfall
ofboðna
ofboðnar
ofboðin
þágufall
ofboðnum
ofboðnum
ofboðnum
eignarfall
ofboðinna
ofboðinna
ofboðinna