Yrða

ofbjóða

sagnorðof-bjóða
1
nefnifallþágufall
vera hneykslaður (á e-u)
mörgum ofbauð óhófið hjá hinu opinbera
honum ofbuðu glæpir kaþólsku kirkjunnar
2
þágufall
ganga fram af (e-m), leggja of mikið á (e-n)
hann ofbýður sjálfum sér með mikilli vinnu
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ofbjóða sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofbýð
ofbauð
2.p.
ofbýður
ofbauðst
3.p.
ofbýður
ofbauð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofbjóði
ofbyði
2.p.
ofbjóðir
ofbyðir
3.p.
ofbjóði
ofbyði
Nh.
ofbjóða
Sagnb.
ofboðið
Lh. nt.
ofbjóðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ofbjóð
ofbjóddu
ofbjóðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofbýðurðu
ofbauðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofbjóðirðu
ofbyðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofbýður
ofbauð
2.p.
ofbýður
ofbauð
3.p.
ofbýður
ofbauð
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofbjóði
ofbyði
2.p.
ofbjóði
ofbyði
3.p.
ofbjóði
ofbyði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ofboðinn
ofboðin
ofboðið
Þf.
ofboðinn
ofboðna
ofboðið
Þgf.
ofboðnum
ofboðinni
ofboðnu
Ef.
ofboðins
ofboðinnar
ofboðins