ofhitna
sagnorð of-hitna
verða of heitur, bræða úr sér
vélin hefur ofhitnað
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofhitna
ofhitnaði
önnur persóna
ofhitnar
ofhitnaðir
þriðja persóna
ofhitnar
ofhitnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofhitnum
ofhitnuðum
önnur persóna
ofhitnið
ofhitnuðuð
þriðja persóna
ofhitna
ofhitnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofhitni
ofhitnaði
önnur persóna
ofhitnir
ofhitnaðir
þriðja persóna
ofhitni
ofhitnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofhitnum
ofhitnuðum
önnur persóna
ofhitnið
ofhitnuðuð
þriðja persóna
ofhitni
ofhitnuðu
nafnháttur
ofhitna
sagnbót
ofhitnað
lýsingarháttur nútíðar
ofhitnandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofhitnarðu
ofhitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofhitniði
ofhitnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofhitnirðu
ofhitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofhitniði
ofhitnuðuði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
ofhitnar
ofhitnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
ofhitni
ofhitnaði