ofhitna
sagnorðof-hitna
verða of heitur, bræða úr sér
vélin hefur ofhitnað
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofhitna
ofhitnaði
2.p.
ofhitnar
ofhitnaðir
3.p.
ofhitnar
ofhitnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofhitnum
ofhitnuðum
2.p.
ofhitnið
ofhitnuðuð
3.p.
ofhitna
ofhitnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofhitni
ofhitnaði
2.p.
ofhitnir
ofhitnaðir
3.p.
ofhitni
ofhitnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ofhitnum
ofhitnuðum
2.p.
ofhitnið
ofhitnuðuð
3.p.
ofhitni
ofhitnuðu
Nh.
ofhitna
Sagnb.
ofhitnað
Lh. nt.
ofhitnandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofhitnarðu
ofhitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofhitniði
ofhitnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofhitnirðu
ofhitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ofhitniði
ofhitnuðuði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
ofhitnar
ofhitnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
ofhitni
ofhitnaði