ofgera
sagnorð of-gera þágufall
reyna of mikið á (e-n, sig)
gætum þess að ofgera ekki vöðvunum við æfingarnar
hann er þreyttur, hann hefur ofgert sér við vinnuna
öllu má ofgera
Orðasambönd
Orðasambönd
- ofgera sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofgeri
ofgerði
önnur persóna
ofgerir
ofgerðir
þriðja persóna
ofgerir
ofgerði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofgerum
ofgerðum
önnur persóna
ofgerið
ofgerðuð
þriðja persóna
ofgera
ofgerðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofgeri
ofgerði
önnur persóna
ofgerir
ofgerðir
þriðja persóna
ofgeri
ofgerði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofgerum
ofgerðum
önnur persóna
ofgerið
ofgerðuð
þriðja persóna
ofgeri
ofgerðu
nafnháttur
ofgera
sagnbót
ofgert
lýsingarháttur nútíðar
ofgerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ofger
ofgerðu
ofgerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofgerirðu
ofgerðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofgeriði
ofgerðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofgerirðu
ofgerðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofgeriði
ofgerðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofgerður
ofgerð
ofgert
þolfall
ofgerðan
ofgerða
ofgert
þágufall
ofgerðum
ofgerðri
ofgerðu
eignarfall
ofgerðs
ofgerðrar
ofgerðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofgerðir
ofgerðar
ofgerð
þolfall
ofgerða
ofgerðar
ofgerð
þágufall
ofgerðum
ofgerðum
ofgerðum
eignarfall
ofgerðra
ofgerðra
ofgerðra