oflæti
nafnorðhvorugkynof-læti
1
stolt, dramb
brjóta odd af oflæti sínu
beygja sig undir e-ð (þótt það særi stolt manns)
2
líffræði/læknisfræði
ör hegðun þar sem einstaklingur er hátt uppi, eirðarlaus og æstur, manía
Orðasvið og samstæður
dramb / hroki
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
oflæti
oflætið
Þf.
oflæti
oflætið
Þgf.
oflæti
oflætinu
Ef.
oflætis
oflætisins