Yrða

oflæti

nafnorð hvorugkyn of-læti
1
stolt, dramb
brjóta odd af oflæti sínu
beygja sig undir e-ð (þótt það særi stolt manns)
2
líffræði/læknisfræði
ör hegðun þar sem einstaklingur er hátt uppi, eirðarlaus og æstur, manía
Orðasvið og samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
oflæti
oflætið
þolfall
oflæti
oflætið
þágufall
oflæti
oflætinu
eignarfall
oflætis
oflætisins