Yrða

ofmeta

sagnorð of-meta þolfall
meta (e-ð) of mikils, of hátt
hann ofmetur sjálfan sig og vanmetur okkur
læknarnir ofmátu gagnsemi lyfsins
→ sjá: ofmetinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofmet
ofmat
önnur persóna
ofmetur
ofmast
þriðja persóna
ofmetur
ofmat
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ofmeti
ofmæti
önnur persóna
ofmetir
ofmætir
þriðja persóna
ofmeti
ofmæti
nafnháttur
ofmeta
sagnbót
ofmetið
lýsingarháttur nútíðar
ofmetandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ofmet
ofmettu
ofmetið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofmeturðu
ofmastu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ofmetirðu
ofmætirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ofmetinn
ofmetin
ofmetið
þolfall
ofmetinn
ofmetna
ofmetið
þágufall
ofmetnum
ofmetinni
ofmetnu
eignarfall
ofmetins
ofmetinnar
ofmetins