pirringur
nafnorðkarlkynpirr-ingur
það að vera pirraður
það var pirringur í mannskapnum út af seinkuninni
Orðasvið og samstæður
óánægja
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
pirringur
pirringurinn
Þf.
pirring
pirringinn
Þgf.
pirringi
pirringnum
Ef.
pirrings
pirringsins