puða
sagnorð
vinna (líkamlega) erfitt verk, strita
hann puðaði á sjónum í tíu ár
puða við að <gera hreint>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puða
puðaði
önnur persóna
puðar
puðaðir
þriðja persóna
puðar
puðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðum
puðuðum
önnur persóna
puðið
puðuðuð
þriðja persóna
puða
puðuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðast
puðaðist
önnur persóna
puðast
puðaðist
þriðja persóna
puðast
puðaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðumst
puðuðumst
önnur persóna
puðist
puðuðust
þriðja persóna
puðast
puðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puði
puðaði
önnur persóna
puðir
puðaðir
þriðja persóna
puði
puðaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðum
puðuðum
önnur persóna
puðið
puðuðuð
þriðja persóna
puði
puðuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðist
puðaðist
önnur persóna
puðist
puðaðist
þriðja persóna
puðist
puðaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puðumst
puðuðumst
önnur persóna
puðist
puðuðust
þriðja persóna
puðist
puðuðust
nafnháttur
puða
sagnbót
puðað
lýsingarháttur nútíðar
puðandi
nafnháttur
puðast
sagnbót
puðast
lýsingarháttur nútíðar
puðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
puða
puðaðu
puðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðarðu
puðaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðiði
puðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðirðu
puðaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðiði
puðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðastu
puðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puðistu
puðaðistu