puða
sagnorð
vinna (líkamlega) erfitt verk, strita
hann puðaði á sjónum í tíu ár
puða við að <gera hreint>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
puða
puðaði
2.p.
puðar
puðaðir
3.p.
puðar
puðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðum
puðuðum
2.p.
puðið
puðuðuð
3.p.
puða
puðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðast
puðaðist
2.p.
puðast
puðaðist
3.p.
puðast
puðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðumst
puðuðumst
2.p.
puðist
puðuðust
3.p.
puðast
puðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
puði
puðaði
2.p.
puðir
puðaðir
3.p.
puði
puðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðum
puðuðum
2.p.
puðið
puðuðuð
3.p.
puði
puðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðist
puðaðist
2.p.
puðist
puðaðist
3.p.
puðist
puðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
puðumst
puðuðumst
2.p.
puðist
puðuðust
3.p.
puðist
puðuðust
Nh.
puða
Sagnb.
puðað
Lh. nt.
puðandi
Nh.
puðast
Sagnb.
puðast
Lh. nt.
puðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
puða
puðaðu
puðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðarðu
puðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðiði
puðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðirðu
puðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðiði
puðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðastu
puðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
puðistu
puðaðistu