punta
sagnorð þolfall
skreyta (e-ð)
hún puntaði stofuna með páskaskrauti
punta sig
gera sig fínan (t.d. fyrir veislu)
→ sjá: puntaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
punta
puntaði
önnur persóna
puntar
puntaðir
þriðja persóna
puntar
puntaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntum
puntuðum
önnur persóna
puntið
puntuðuð
þriðja persóna
punta
puntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntast
puntaðist
önnur persóna
puntast
puntaðist
þriðja persóna
puntast
puntaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntumst
puntuðumst
önnur persóna
puntist
puntuðust
þriðja persóna
puntast
puntuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
punti
puntaði
önnur persóna
puntir
puntaðir
þriðja persóna
punti
puntaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntum
puntuðum
önnur persóna
puntið
puntuðuð
þriðja persóna
punti
puntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntist
puntaðist
önnur persóna
puntist
puntaðist
þriðja persóna
puntist
puntaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
puntumst
puntuðumst
önnur persóna
puntist
puntuðust
þriðja persóna
puntist
puntuðust
nafnháttur
punta
sagnbót
puntað
lýsingarháttur nútíðar
puntandi
nafnháttur
puntast
sagnbót
puntast
lýsingarháttur nútíðar
puntandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
punta
puntaðu
puntið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntarðu
puntaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntiði
puntuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntirðu
puntaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntiði
puntuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntastu
puntaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
puntistu
puntaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
puntaður
puntuð
puntað
þolfall
puntaðan
puntaða
puntað
þágufall
puntuðum
puntaðri
puntuðu
eignarfall
puntaðs
puntaðrar
puntaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
puntaðir
puntaðar
puntuð
þolfall
puntaða
puntaðar
puntuð
þágufall
puntuðum
puntuðum
puntuðum
eignarfall
puntaðra
puntaðra
puntaðra