Yrða

ráðgera

sagnorð ráð-gera þolfall
hafa fyrirætlun, áform (um e-ð)
þau eru að ráðgera utanlandsferð í sumar
hún ráðgerir að hætta störfum eftir mánuð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ráðgeri
ráðgerði
önnur persóna
ráðgerir
ráðgerðir
þriðja persóna
ráðgerir
ráðgerði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ráðgeri
ráðgerði
önnur persóna
ráðgerir
ráðgerðir
þriðja persóna
ráðgeri
ráðgerði
nafnháttur
ráðgera
sagnbót
ráðgert
lýsingarháttur nútíðar
ráðgerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ráðger
ráðgerðu
ráðgerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ráðgerirðu
ráðgerðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ráðgerirðu
ráðgerðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ráðgerður
ráðgerð
ráðgert
þolfall
ráðgerðan
ráðgerða
ráðgert
þágufall
ráðgerðum
ráðgerðri
ráðgerðu
eignarfall
ráðgerðs
ráðgerðrar
ráðgerðs