Yrða

rifinn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
a
með rifu, farinn í sundur
rifnar gallabuxur
b
vera rifinn og tættur
vera í rifnum fötum, illa til reika
2
reyttur í litlar flyksur
rifinn ostur
→ sjá: rífa sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ólag
sundurrif
  • gauðrifinn
  • , gaulrifinn
  • , hengilrifinn
  • , sundurrif
  • , sundurrifinn
Samstæður
Orðasambönd
  • að rífa rifinn ræfil upp úr svelli
  • með rifið skinn
  • vera eins og rifinn ræfill úr svelli
  • vera eins og ræfill rifinn upp úr svelli
  • vera eins og ræfill úr svelli rifinn
  • vera rifinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rifinn
rifin
rifið
þolfall
rifinn
rifna
rifið
þágufall
rifnum
rifinni
rifnu
eignarfall
rifins
rifinnar
rifins
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rifnari
rifnari
rifnara
þolfall
rifnari
rifnari
rifnara
þágufall
rifnari
rifnari
rifnara
eignarfall
rifnari
rifnari
rifnara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rifnastur
rifnust
rifnast
þolfall
rifnastan
rifnasta
rifnast
þágufall
rifnustum
rifnastri
rifnustu
eignarfall
rifnasts
rifnastrar
rifnasts