rúst
nafnorðkvenkyn
1
einkum í fleirtölu
leifar af föllnu húsi
2
jarðfræði
stór þúfa með sífrera
leggja <borgina> í rúst
jafna hana við jörðu
reisa <starfsemina> úr rústum
byggja starfsemina aftur upp frá grunni
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
- grónar rústir
- það er allt í rúst
- það fer allt í rúst
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rúst
rústin
Þf.
rúst
rústina
Þgf.
rúst
rústinni
Ef.
rústar
rústarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
rústir
rústirnar
Þf.
rústir
rústirnar
Þgf.
rústum
rústunum
Ef.
rústa
rústanna