Yrða

ryðga

sagnorð
ganga í samband við súrefni og mynda oxíð
<járnið> ryðgar
hann hefur verkfærin alltaf úti og lætur þau ryðga
ryðga í <frönsku>
ég hef ryðgað mikið í reikningi frá því ég var í skóla
→ sjá: ryðgaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ryðga í ríminu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ryðga
ryðgaði
önnur persóna
ryðgar
ryðgaðir
þriðja persóna
ryðgar
ryðgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ryðgi
ryðgaði
önnur persóna
ryðgir
ryðgaðir
þriðja persóna
ryðgi
ryðgaði
nafnháttur
ryðga
sagnbót
ryðgað
lýsingarháttur nútíðar
ryðgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ryðga
ryðgaðu
ryðgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ryðgarðu
ryðgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ryðgirðu
ryðgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ryðgaður
ryðguð
ryðgað
þolfall
ryðgaðan
ryðgaða
ryðgað
þágufall
ryðguðum
ryðgaðri
ryðguðu
eignarfall
ryðgaðs
ryðgaðrar
ryðgaðs