rannur
nafnorðkarlkyn
→ sjá: rann nohk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rannur
rannurinn
Þf.
rann
ranninn
Þgf.
ranni
ranninum
Ef.
ranns
rannsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
rannar
rannarnir
Þf.
ranna
rannana
Þgf.
rönnum
rönnunum
Ef.
ranna
rannanna