Yrða

reigja

sagnorð þolfall
sveigja (höfuðið) aftur
ég varð að reigja höfuðið til að sjá skrautið í loftinu
reigja sig
sveigja aftur höfuðið (gjarnan af yfirlæti)
Orðasambönd
Orðasambönd
  • reigja sig
  • reigja upp höfuðið
  • reigjast við
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reigi
reigði
önnur persóna
reigir
reigðir
þriðja persóna
reigir
reigði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reigi
reigði
önnur persóna
reigir
reigðir
þriðja persóna
reigi
reigði
nafnháttur
reigja
sagnbót
reigt
lýsingarháttur nútíðar
reigjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
reig
reigðu
reigið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reigirðu
reigðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reigirðu
reigðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reigður
reigð
reigt
þolfall
reigðan
reigða
reigt
þágufall
reigðum
reigðri
reigðu
eignarfall
reigðs
reigðrar
reigðs