reita
sagnorð þolfall
reita <hana> til reiði
æsa upp í henni reiði, gera hana reiða
hún forðast að reita hann til reiði
viðmótið í bankanum reitti mig til reiði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reiti
reitti
önnur persóna
reitir
reittir
þriðja persóna
reitir
reitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reitum
reittum
önnur persóna
reitið
reittuð
þriðja persóna
reita
reittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reiti
reitti
önnur persóna
reitir
reittir
þriðja persóna
reiti
reitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reitum
reittum
önnur persóna
reitið
reittuð
þriðja persóna
reiti
reittu
nafnháttur
reita
sagnbót
reitt
lýsingarháttur nútíðar
reitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
reit
reittu
reitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reitirðu
reittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reitiði
reittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reitirðu
reittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reitiði
reittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reittur
reitt
reitt
þolfall
reittan
reitta
reitt
þágufall
reittum
reittri
reittu
eignarfall
reitts
reittrar
reitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reittir
reittar
reitt
þolfall
reitta
reittar
reitt
þágufall
reittum
reittum
reittum
eignarfall
reittra
reittra
reittra