reita
sagnorðþolfall
reita <hana> til reiði
æsa upp í henni reiði, gera hana reiða
hún forðast að reita hann til reiði
viðmótið í bankanum reitti mig til reiði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reiti
reitti
2.p.
reitir
reittir
3.p.
reitir
reitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
reitum
reittum
2.p.
reitið
reittuð
3.p.
reita
reittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reiti
reitti
2.p.
reitir
reittir
3.p.
reiti
reitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
reitum
reittum
2.p.
reitið
reittuð
3.p.
reiti
reittu
Nh.
reita
Sagnb.
reitt
Lh. nt.
reitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
reit
reittu
reitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reitirðu
reittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
reitiði
reittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reitirðu
reittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
reitiði
reittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
reittur
reitt
reitt
Þf.
reittan
reitta
reitt
Þgf.
reittum
reittri
reittu
Ef.
reitts
reittrar
reitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
reittir
reittar
reitt
Þf.
reitta
reittar
reitt
Þgf.
reittum
reittum
reittum
Ef.
reittra
reittra
reittra