reka (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

ýta á (e-n), ýta (e-m) á undan sér, láta (e-n) fara burt eða færa sig, koma (e-m) á hreyfingu

hún rak hundinn úr garðinum

þeir ráku kindurnar á undan sér

mamma hennar rak hana til að taka til

segja (e-m) upp vinnunni

þau eru búin að reka garðyrkjumanninn

hann var rekinn fyrir óstundvísi

láta (e-ð) harkalega utan í (e-ð)

hún rak hnéð í borðbrúnina

reka sig í <borðshornið>

hann rak hausinn í eldhússkápinn

hún rak tána í stein

reka sig upp undir

reka höfuðið í e-ð, t.d. lágt loft eða dyragætt

ota, beita (e-u, einkum vopni) harkalega

hún rekur hnífinn á kaf í kjötið

hann rak byssuna í bak hennar

starfrækja (e-ð)

þau ráku blómabúð í 30 ár

hún rekur lækningastofu í miðbænum

þolfall

berast fyrir straumi og vindi

bátinn rak upp að eynni

flöskuna rak á land

það rekur <trjáboli> <í fjöruna>

reka + að

það rekur að því að <byggja þurfi sjúkrahús>

það kemur senn að því

reka + á

reka sig á <fordóma>

fyrirhitta fordóma

þau hafa rekið sig á ýmsa galla í reglugerðinni

reka + á eftir

reka á eftir <honum>

ýta á hann (að gera e-ð, klára e-ð)

stofnunin hefur reynt að reka á eftir samningnum

reka + í

reka augun í <blómvöndinn>

koma auga á, taka eftir blómvendinum

ég rak augun í peningaseðla á borðinu

reka + ofan í

reka <ummælin> ofan í <hana>

hrekja ummælin

reka + upp

reka upp <óp>

gefa frá sér óp, æpa

hann rak upp háan hlátur

reka upp stór augu

verða mjög hissa

hún rak upp stór augu þegar hann opnaði dyrnar

reka + út

reka út úr sér tunguna

skjóta tungunni út úr munninum (til að sýna t.d. fyrirlitningu)

reka + við

reka við

leysa vind, prumpa

reka lestina

vera síðastur

lið Liverpool rak lestina með 2 stig

→ sjá: rekast sagnorð