renna¹ (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þágufall

færa, hreyfa (e-ð) á sléttum eða hálum fleti

börnin renndu sér eftir ísnum

hann rennir augunum yfir skólastofuna

hún renndi greiðunni í gegnum hárið

aka, keyra

leigubíllinn renndi upp að hótelinu

renna við <í bankanum>

koma við, á bíl, í bankanum

þágufall

opna eða loka rennilás

hann renndi upp flíspeysunni

hún renndi aftur handtöskunni

þágufall

renna niður

hleypa innihaldi munnsins miður í maga

hann rennir niður verkjatöflunni með vatni

renna yfir <blaðagreinina>

lesa hana lauslega

viðstaddir renndu yfir fundargögnin

renna fyrir <fisk>

veiða fisk á stöng

þolfall

forma viðarstykki í rennibekk

renndir borðfætur

þolfall/nefnifall

<mig> rennir <þetta> í grun / ég renni <þetta> í grun

mig grunar þetta

hún renndi ekki í grun hve mikilvægt þetta var

→ sjá: renna² sagnorð, renndur lýsingarorð