ruðningur

nafnorðkarlkynruð-ningur

það að ryðja

ruðningur vegar út að fjallinu

jarðvegur, möl og grjót sem ýtt hefur verið úr stað

brotleg hegðun í íþróttakappleik, hrindingar, pústrar

knattleikur milli tveggja liða þar sem leyfilegt er bæði að sparka í knöttinn, kasta honum og hlaupa með hann, amerískur fótbolti

Samstæður

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

ruðningur

ruðningurinn

Þf.

ruðning

ruðninginn

Þgf.

ruðningi

ruðningnum

Ef.

ruðnings

ruðningsins