Yrða

ruddur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem er búið að ryðja
vegurinn yfir heiðina hefur ekki enn verið ruddur
→ sjá: ryðja sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ruðning
  • nýruddur
  • , ruðning
Samstæður
Orðasambönd
  • vera ruddur og rúinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ruddur
rudd
rutt
þolfall
ruddan
rudda
rutt
þágufall
ruddum
ruddri
ruddu
eignarfall
rudds
ruddrar
rudds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ruddari
ruddari
ruddara
þolfall
ruddari
ruddari
ruddara
þágufall
ruddari
ruddari
ruddara
eignarfall
ruddari
ruddari
ruddara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ruddastur
ruddust
ruddast
þolfall
ruddastan
ruddasta
ruddast
þágufall
ruddustum
ruddastri
ruddustu
eignarfall
ruddasts
ruddastrar
ruddasts