rymja
sagnorð
1
gefa frá sér dimmt hljóð (t.d. naut)
skógarbjörninn rumdi hátt
2
segja (e-ð) með dimmri röddu, gefa frá sér dimmt hljóð
hann kveikti sér í pípunni og rumdi ánægjulega
það rymur í <honum>
hann svaraði mér ekki en það rumdi eitthvað í honum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
raddbeiting
Samstæður
Orðasambönd
- láta rymja í sér
- rymja eins og asni
- rymja eins og bjarndýr
- rymja eins og naut
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rym
rumdi
2.p.
rymur
rumdir
3.p.
rymur
rumdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
rymjum
rumdum
2.p.
rymjið
rumduð
3.p.
rymja
rumdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rymji
rymdi
2.p.
rymjir
rymdir
3.p.
rymji
rymdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
rymjum
rymdum
2.p.
rymjið
rymduð
3.p.
rymji
rymdu
Nh.
rymja
Sagnb.
rumið
Lh. nt.
rymjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
rym
rymdu
rymjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rymurðu
rumdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rymjiði
rumduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rymjirðu
rymdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
rymjiði
rymduði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
rymur
rumdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
rymji
rymdi