Yrða

rymja

sagnorð
1
gefa frá sér dimmt hljóð (t.d. naut)
skógarbjörninn rumdi hátt
2
segja (e-ð) með dimmri röddu, gefa frá sér dimmt hljóð
hann kveikti sér í pípunni og rumdi ánægjulega
það rymur í <honum>
hann svaraði mér ekki en það rumdi eitthvað í honum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
raddbeiting
Samstæður
Orðasambönd
  • láta rymja í sér
  • rymja eins og asni
  • rymja eins og bjarndýr
  • rymja eins og naut
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rym
rumdi
önnur persóna
rymur
rumdir
þriðja persóna
rymur
rumdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rymji
rymdi
önnur persóna
rymjir
rymdir
þriðja persóna
rymji
rymdi
nafnháttur
rymja
sagnbót
rumið
lýsingarháttur nútíðar
rymjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
rym
rymdu
rymjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rymurðu
rumdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rymjirðu
rymdirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
rymur
rumdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
rymji
rymdi