Yrða

rýma

sagnorð þolfall
1
gera (e-ð) autt, laust
hann þarf að rýma herbergið fyrir væntanlegan leigjanda
rýma til
mynda pláss
þeir rýmdu til í stofunni fyrir nýja sófanum
2
tæma (byggingu) vegna hættuástands
lögreglan lét rýma flugvöllinn
skólinn var rýmdur vegna eldsvoða
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hann rýmir til
  • rýma til
  • það rýmir um
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rými
rýmdi
önnur persóna
rýmir
rýmdir
þriðja persóna
rýmir
rýmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rými
rýmdi
önnur persóna
rýmir
rýmdir
þriðja persóna
rými
rýmdi
nafnháttur
rýma
sagnbót
rýmt
lýsingarháttur nútíðar
rýmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
rým
rýmdu
rýmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rýmirðu
rýmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rýmirðu
rýmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rýmdur
rýmd
rýmt
þolfall
rýmdan
rýmda
rýmt
þágufall
rýmdum
rýmdri
rýmdu
eignarfall
rýmds
rýmdrar
rýmds