rýmkun
nafnorðkvenkyn
það að rýmka e-ð, víkka það út, t.d. reglur
rýmkun laga um ríkisborgararétt
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rýmkun
rýmkunin
Þf.
rýmkun
rýmkunina
Þgf.
rýmkun
rýmkuninni
Ef.
rýmkunar
rýmkunarinnar
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók