Yrða

særa1

sagnorð þolfall
1
meiða (e-n), veita (e-m) líkamleg sár
hermenn drápu og særðu óbreytta borgara
2
meiða tilfinningar (e-s)
þetta grín særði hann djúpt
svona framkoma særir tilfinningar hennar
3
klippa dálítið neðan af hári
það er ódýrara að láta bara særa hárið
→ sjá: særast sagnorð, særður lýsingarorð, særandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særi
særði
önnur persóna
særir
særðir
þriðja persóna
særir
særði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
særi
særði
önnur persóna
særir
særðir
þriðja persóna
særi
særði
nafnháttur
særa
sagnbót
sært
lýsingarháttur nútíðar
særandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sær
særðu
særið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særirðu
særðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
særirðu
særðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
særður
særð
sært
þolfall
særðan
særða
sært
þágufall
særðum
særðri
særðu
eignarfall
særðs
særðrar
særðs