Yrða

særa1

sagnorðþolfall
1
meiða (e-n), veita (e-m) líkamleg sár
hermenn drápu og særðu óbreytta borgara
2
meiða tilfinningar (e-s)
þetta grín særði hann djúpt
svona framkoma særir tilfinningar hennar
3
klippa dálítið neðan af hári
það er ódýrara að láta bara særa hárið
→ sjá: særast so, særður lo, særandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
særi
særði
2.p.
særir
særðir
3.p.
særir
særði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
særi
særði
2.p.
særir
særðir
3.p.
særi
særði
Nh.
særa
Sagnb.
sært
Lh. nt.
særandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sær
særðu
særið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
særirðu
særðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
særirðu
særðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
særður
særð
sært
Þf.
særðan
særða
sært
Þgf.
særðum
særðri
særðu
Ef.
særðs
særðrar
særðs